این روزها درگاه تایپ سی (USB Type-C) را میتوان تقریبا روی هر دستگاهی پیدا کرد و دیگر خبری از رابطهای قدیمیتر مانند USB-A یا USB-B خبری نیست. اما علت چیست و چرا این درگاه تا این اندازه محبوب شده است؟
زمانی درگاههای USB 1.0 پیشرفتهترین راه اتصال دستگاههای الکترونیکی محسوب میشدند، اما این فناوری با تکامل به USB-C، اکنون جایگاه نخست را در تقریباً تمام دستگاههای تصورپذیر از آن خود کرده است.
دلیل این پیشتازی به عوامل متعددی برمیگردد که در رأس آنها، تطبیقپذیری بیرقیب قرار دارد؛ درگاههای USB-C نهتنها میتوانند دستگاهها را شارژ کنند، بلکه انتقال داده و مدیریت همزمان صدا و تصویر را نیز بر عهده دارند و قدرت و اطلاعات را با سرعتی بالا به طور همزمان منتقل میکنند.
کاهش زبالههای الکترونیکی به لطف درگاه تایپ سی!
Slash Gear میگوید رواج گسترده این درگاه باعث کاهش چشمگیر زبالههای الکترونیکی نیز شده است. ایده اصلی این است که با وجود یک درگاه استاندارد واحد، تولیدکنندگان دیگر نیازی به ساخت کابلهای متنوع برای اتصالات مختلف ندارند و این امر مصرف منابع در فرآیند تولید را به شکل موثری کاهش میدهد.
همچنین، با فراگیر شدن درگاه تایپ سی روی تجهیزات الکتروینیک، مصرفکنندگان معمولاً دیگر نگران داشتن کابل مناسب نیستند و کابلهای قدیمی دستگاههایی را که دیگر استفاده نمیکنند، دور نمیریزند. البته بازیافت صحیح این کابلها در هر صورت بهترین راهکار است؛ بهویژه که در بسیاری از ایالتهای آمریکا، انداختن زبالههای الکترونیکی به سطلهای معمولی غیرقانونی اعلام شده.
در کنار این موارد، انگیزههای نظارتی اتحادیه اروپا نیز محرک بزرگی برای پذیرش جمعی پورت USB-C بوده است.
طبق دستورالعمل «شارژر مشترک» در سال ۲۰۲۲، تمامی تلفنهای همراه و سایر دستگاهها ملزم به استفاده از درگاه شارژ استاندارد شدند. اتحادیه اروپا به تولیدکنندگان فناوری یک بازه زمانی دو ساله برای انطباق با این قانون داد؛ به این معنا که آنها باید تا پاییز ۲۰۲۴ از این الگو پیروی میکردند. شرکت اپل حتی پیش از این ضربالاجل، با معرفی آیفون ۱۵ در سال ۲۰۲۳، درگاه اختصاصی لایتنینگ خود را با پورتهای USB-C جایگزین کرد و با این قانون همسو شد.
بعضی دستگاههای جدید همچنان فاقد درگاه تایپ سی هستند
در ایالات متحده نیز گروه کوچکی از سناتورها در سال ۲۰۲۲ و پس از نهایی شدن سیاست اتحادیه اروپا، فشار برای استانداردسازی درگاههای شارژ در دستگاههای همراه را آغاز کردند. با این حال، در آن زمان درگاه یو اس بی Type-C به طور مشخص به عنوان استاندارد نهایی در نظر گرفته نشده بود و مقرر شد تصمیمگیری در این باره به وزارت بازرگانی واگذار شود؛ اما تا لحظه نگارش این متن، چنین قانونی هنوز در آمریکا به تصویب نرسیده است.
بخشی از علت تداوم فروش دستگاههایی با درگاه شارژ Micro USB در بازار آمریکا، همین فقدان دستورالعملهای فدرال است. به علاوه، این موضوع باعث شده تا برخی افراد در موارد مختلف، نسبت به کار نکردن USB سیستم خود شکایت داشته باشند.
عامل دیگر، موجودی انبوه قطعات پیشساخته و این واقعیت است که تولید Micro USB در مقایسه با درگاه USB-C هزینه بسیار کمتری دارد. از آنجایی که درگاههای میکرو برای شارژ به توان بسیار کمی نیاز دارند، انتقال به درگاههای بزرگتر که انرژی بیشتری مصرف میکنند، همیشه حرکتی منطقی به نظر نمیرسد. به همین دلیل، Micro USB بسته به نوع دستگاه، اغلب ایدهآلترین و یکی از سازگارترین گزینههای موجود باقی مانده است.
سخن پایانی
در کنار صحبت در مورد علت فراگیری درگاه USB تایپ سی بد نیست یادآور شویم که رابطهای USB-A که شاید آشناترین نوع برای عموم کاربران باشد نیز به این زودیها از رده خارج نخواهد شد.
این کانکتور بزرگتر در تعداد عظیمی از دستگاهها، از تلویزیونها گرفته تا کنسولهای بازی، حضور دارد و با وجود قدیمی بودن، هنوز تحت استاندارد USB 3.0 عملکرد خوبی از خود نشان میدهد. توانمندی، تطبیقپذیری و ارزان بودن تولید باعث شده است که USB-A همچنان کاربردی بماند و احتمالاً برای مدتی طولانی در دنیای فناوری حضور داشته باشد.
برای درک بهتر، بهتر است نگاهی به مقاله قبلی ما در مورد تفاوتهای USB-A و USB-C نیز داشته باشید.
